Bugün hep birlikte bir haftadır beklemiş olduğumuz “Çitlenbik Oyuncaklar Diyarında” isimli tiyatro oyununu izlemeye gittik. İlk başta oyunun başlamasını beklerken çeşitli müzikler eşliğinde dans ettik, oyunlar oynadık. Daha sonra tiyatro salonuna kardeş okullarımız geldi. Önce Bostancı Doğa göründü kapıda ve daha sonra da diğer kardeş okullarımızdan biri olan Beykoz Doğa katıldı aramıza. Bir görseydiniz salonun tamamını biz dolduruyorduk. Her şey çok güzel gözüküyordu. Daha sonra perdeler açıldı ve oyun başladı. Aaa o da ne? Sahnede bir yatak var ve yatakta biri uyuyor. Çitlenbikkk… Çitlenbik’in odası çok dağınıktı ve maalesef Çitlenbik’in çokta pisti. Çünkü yediklerini çöp kutusu yerine yerlere atmış, yemeklerini masada yemediği ayakta dolanarak yediği için ortalığa hep yemek kırıntıları saçılmıştı. Daha sonra annesi odasına girdi ve onu uyandırmak için ona seslenmeye başladı. Çitlenbikkk, Çitlenbikkkk. Çitlenbik bir türlü uyanmak bilmiyordu. Annesi uyanıp okula gitmesi için elinden geleni yapıyordu yapmasına ama bir türlü uyandırmıyordu. Sonunda çitlenbik düdük eşliğinde uyandı ve annesi ona önce biraz kızdı. Çitlenbik yine odanı dağıtmışsın. Her taraf toz ve pislik içinde. Hemen hazırlanıp kahvaltını yap da okula geç kalma dedi. Ve annesi tekrar odasını temizlemeye başladı. Ama gerçekten annesi çok yorulmuşa benziyordu. Çitlenbik zor zar yatağından kalktı, güzelce kahvaltısını yaptı ve hemen okuluna gitti. Eve dönerken bir köpek ile karşılaştı. Adı ne biliyor musunuz? Köpükkk. Hep birlikte eve gittiler ve Çitlenbik eve döndüğünde annesi ona not bırakıp pazara gitmişti. Köpükle uyumaya karar verdiler. Ve onlar uyurken Çitlenbik’in odasına Oyuncaklar Ülkesinin Cadısı geldi. Onlara Oyuncaklar Diyarının Kraliçesi olduğunu söyledi ve maalesef onlarda inandı. Onları zorla Oyuncaklar Diyarına hapsetti. Artık oyun oynamaktan sıkılmış ve eve dönmek istiyorlardı. Ama maalesef Cadı onları bir türlü bırakmıyordu. Bir büyülü söz gerekiyordu. Ve biz Cadı konuşurken bu büyülü sözü duyduk ve hep birlikte onları ordan kurtarmak için büyülü sözleri hep birlikte tekrarladık. “OKUS POKUS DOĞA KOLEJİ PUSSS”. Daha sonra büyü bozuldu ve evlerine döndüler. Ve bir daha annesine tanımadığı kimselere güvenerek evden çıkmayacağına, odasını dağıtmayacağına, abur cubur yemeyeceğine, annesini üzmeyeceğine söz verdi. Gerçekten çok etkileyiciydi tiyatro. Herkes kendinden bir şeyler buldu bu tiyatroda. Artık bizde sabahları hemen uyanıp oyalanmadan hazırlanacağız, çok fazla abur cubur yemeyeceğiz, hee birde kesinlikle ve kesinlikle tanımadığımız kimselerle ailelerimizin izni olmadan hiçbir yere gitmeyeceğiz…